Navigatie overslaan
Apeldoorn Pakt Aan Home
  • Ik wil iets doen
  • Ik zoek vrijwilligers
  • Leren, ontwikkelen & advies
  • Contact
Account aanmakenLog in

Contact

  • Prins Willem-Alexanderlaan 1419, 7312 GA Apeldoorn, Nederland
  • [email protected]

Apeldoorn Pakt Aan

  • Ik wil iets doen
  • Ik zoek vrijwilligers
  • Leren & Ontwikkelen
  • Contact

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring

Powered by Deedmob tools

Post | september 2023 | Vrijwilligersverhalen | 3 min lezen

Met haar passie voor natuur, laat Nienke de natuur bij kinderen weer "leven."

Door

Roos Korteweg
Vrijwilligerswerk natuur educatie IVN

Natuur is mijn grote passie. Als moeder van drie kinderen Maartje, Cato en Jelte en mijn werk als kleuterjuf, is het heerlijk ontspannen in de natuur. Hier vind ik rust, raak ik geïnspireerd en verwonderd. Ik ben 7 jaar getrouwd met mijn man Daniël. Als grote dierenvriend heb ik een paar harige kinderen: Pleuntje de teckel en sinds kort ook de cavia’s Soof en Lobke. Sinds 6 jaar zijn wij bewust energie neutraal gaan wonen.


Mijn liefde voor de natuur begon eigenlijk al in mijn kindertijd. Toen liep ik rond met een poppenwagen vol slakken, en niet alleen mijn poppenwagen zat vol, mijn gezicht ook. Ik ben altijd graag buiten en de natuur blijft me fascineren. Als moeder en juf vind ik het waardevol om kinderen respect, interesse en verwondering voor de natuur bij te brengen.


Bij IVN, Instituut voor Natuureducatie en duurzaamheid, ben ik vrijwilliger in de werkgroep Scharrelkids. In deze groep organiseren we bos- en slootexcursies voor basisschoolkinderen om hun liefde en verwondering voor de natuur te stimuleren. Deze excursies zijn een waardevolle aanvulling op het reguliere basisonderwijs.

Eerst gaf ik de excursies zelf. Thuis heb ik een kleintje van 1 jaar, excursies geven kon ik niet meer combineren met mijn moederschap. Daarom heb ik mijn rol in het vrijwilligerswerk wat aangepast, ik denk graag mee met de werkgroep.

Als moeder neem ik mijn oudste kind ook mee in het vrijwilligerswerk: samen helpen we de dierenbescherming bij de paddentrek.


Ooit las ik op een wikkel van mijn chocoladereep dat twee uur vrijwilligerswerk per week doen gelukkiger maakt. Dat zette me aan het denken, en ik wist al snel dat ik iets wilde doen met mijn passie voor natuur en dieren. Na wat zoekwerk kwam ik terecht bij IVN, waar mijn liefde voor onderwijs en de natuur samenkomen. Het bijbrengen van natuurkennis aan kinderen ligt me nauw aan het hart, en daar haal ik voldoening uit.


Wat me echt motiveert om mij vrijwilliger in te zetten, zijn het enthousiasme en de verwondering die ik bij kinderen zie wanneer ze de natuur ontdekken. Niet alle ouders hebben de tijd of interesse om hun kinderen de natuur te laten ervaren, dus ik deel graag mijn eigen passie en kennis met hen. Het is belangrijk dat kinderen leren hoe ze verantwoordelijkheid kunnen nemen voor hun omgeving en hier ook zorg voor kunnen dragen. Ik wil kinderen graag laten zien wat ze kunnen ontdekken in hun eigen tuin of op het schoolplein; er is overal leven. Als we buiten insecten vinden zijn kinderen vaak wat terughoudend, bijvoorbeeld als ze een pissebed zien. Maar door geduldig met ze te kijken en te laten zien hoe het diertje reageert, verandert angst in opwinding en verwondering. "Wow, hij rolt zich op!"


Het gedeelde enthousiasme en de verwondering die kinderen voor de natuur hebben, raken me diep. Bijvoorbeeld, tijdens een van onze bosexcursies ontdekten de kinderen een

salamander, iets wat ze nog nooit eerder hadden gezien: “de natuur is echt zo mooi!”. Het was fantastisch om de blije gezichtjes te zien! Dat moment van verwondering bevestigt voor mij dat kinderen van nature een sterke band hebben met de natuur en dat de natuur een geweldige leermeester/juf is.


Als leerkracht kan ik goed meedenken voor de werkgroep Scharrelkids, zeker wat mogelijk is binnen het basisonderwijs. In mijn werk neem ik veel mee wat ik heb geleerd in de cursussen van IVN. Ik geloof dat het belangrijk is om kinderen respect en begrip voor de natuur bij te brengen, en IVN biedt waardevolle ondersteuning hierbij. Met natuureducatie veranderd de perceptie van kinderen op natuur en dier. De “slakkenles” die ik een keer gaf is hier een mooi voorbeeld van. Ik had slakken verzameld en deze meegenomen school. Door aan de slakken te wennen, ontstond er enthousiasme. De kinderen zagen letters in de slakkensporen, er werden slakkenhuisjes gemaakt en slakkenraces gehouden. Het was geweldig om te zien hoe hun perceptie veranderde. Door mijn vrijwilligerswerk bij IVN ben ik gegroeid in mijn rol als juf. Het heeft mij gesterkt in hoe ik de natuur kan inzetten bij het leren en ontwikkelen van kinderen. 

 

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts
Vrijwilliger scouting kinderen Apeldoorn

De kinderen een leuke dag geven en lekker buiten zijn!

| Vrijwilligersverhalen

Enthousiaste vrijwilligers André, Jura en Veerle vertellen waarom het zo leuk is bij Scoutingroep JJB
Lees meer

"Iedereen heeft aandacht nodig"

| Vrijwilligersverhalen

Petra is maatje van Harry bij Iriszorg locatie Het Hoogeland. Zij deelt graag haar ervaring!
Lees meer

“Ik wilde nog gewoon leuke dingen doen”

| Vrijwilligersverhalen

Op de website van Apeldoorn Pakt Aan staan allerlei leuke en mooie vrijwilligersklussen. Zo zijn ze ook in de ouderenzorg altijd opzoek naar vrijwilligers. De vrijwilligers zorgen voor de extra waardevolle momenten, door bijvoorbeeld even te praten, een wandeling te maken, activiteiten te organiseren of om samen iets te ondernemen. Kortom van onschatbare waarde. Om dit zelf te mogen ervaren ben ik dit keer naar KleinGeluk geweest. Op locatie Juliana werd ik meteen vriendelijk ontvangen door de vrijwillige gastvrouw Diana. Diana is een actieve vrijwilliger die naast gastvrouw ook vrijwilliger is bij het afasiecentrum Bèta, van Zorgroep Apeldoorn en maatje is via de KAP. “Ik doe al jaren vrijwilligerswerk, maar dat is uit nood geboren. Ik heb toen ik 23 was een hersentumor gehad en toen stond alles even stil” vertelt Diana. Desondanks is zij niet bij de pakken gaan neer zitten. “Ik wilde nog gewoon leuke dingen doen die ik wel kon en zo ben ik ook begonnen met vrijwilligerswerk. In de bibliotheek had je destijds van die mappen waar je kon zoeken naar vrijwilligerswerk. Daar heb ik wat gevonden en ben toen als vrijwilliger begonnen bij het Zonnehuis in Beekbergen. Hier deed ik activiteitenbegeleiding voor jongeren met NAH.” Zo is Diana via de voorloper van “Apeldoorn Pakt Aan” gestart met vrijwilligerswerk en heeft ze haar huidige functie als gastvrouw gevonden via de digitale weg van “Apeldoorn Pakt Aan.” Als gastvrouw is Diana echt een verbinder tussen wat er buiten en hier binnen gebeurd. “Ik merk dat bezoekers het prettig vinden een aanspreekpunt te hebben voor hun vragen, maar ook om hun persoonlijke verhaal kwijt te kunnen. Ik vind het echt fijn om het bewoners en bezoekers het naar de zin te maken. Met kleine gebaren geef je al snel dat extra beetje aandacht, zoals bijvoorbeeld een kopje koffie aanbieden, even een praatje maken en soms is alleen je aanwezigheid al fijn. Op Juliana wonen mensen met Dementie. Voor best wel wat mensen een spannende doelgroep, omdat ze niet zo goed weten hoe er mee om te gaan. Diana geeft aan dat dit wel meevalt. “Het is belangrijk dat je jezelf blijft, rustig bent en meegaat in de gedachtes van de bewoners. Daarnaast sta je er niet alleen voor, er is namelijk altijd iemand waar je op terug kan vallen. Verder hebben we elk kwartaal met de vrijwilligers een overleg, waar we alles met elkaar kunnen bespreken en van elkaar kunnen leren. Samen zitten we in een groepsapp om elkaar op de hoogte te houden en je kunt altijd met je vragen terecht bij de vrijwilligerscoördinator. Wat ook wel fijn is om te weten dat je als nieuwe vrijwilliger eerst een paar keer meeloopt om de sfeer te proeven.” Veel tijd hoeft het niet te kosten. Dit beaamt Diana “Ik ben hier op woensdagmiddag drie uurtjes, dus veel tijd kost het niet. Daarbij vliegt de tijd snel voorbij, omdat ik het leuk vind om te doen en het echt wordt gewaardeerd.” Naast gastvrouw/heer zijn er ook nog heel veel andere leuke dingen om te doen als vrijwilliger bij KleinGeluk op verschillende locaties. Soms kost dit maar een uurtje van je tijd, maar de dankbaarheid die je ervoor terugkrijgt is onbetaalbaar. Ga bijvoorbeeld samen op pad met de duo-fiets, breng een bezoek aan een bewoner of misschien zorg jij wel voor de gezelligheid tijdens het borreluur op zaterdagmiddag. Eén ding is zeker, als vrijwilliger hoef je je bij KleinGeluk niet te vervelen. Wil jij ook aan de slag als vrijwilliger bij KleinGeluk of sfeerproeven bij één van de activiteiten? Kijk dan snel op onze website wat je kunt gaan doen.
Lees meer