Navigatie overslaan
Apeldoorn Pakt Aan Home
  • Ik wil iets doen
  • Ik zoek vrijwilligers
  • Leren, ontwikkelen & advies
  • Contact
Account aanmakenLog in

Contact

  • Prins Willem-Alexanderlaan 1419, 7312 GA Apeldoorn, Nederland
  • [email protected]

Apeldoorn Pakt Aan

  • Ik wil iets doen
  • Ik zoek vrijwilligers
  • Leren & Ontwikkelen
  • Contact

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring

Powered by Deedmob tools (opent in een nieuw venster)

Post | september 2023 | 3 min lezen

Met haar passie voor natuur, laat Nienke de natuur bij kinderen weer "leven."

Door

Roos Korteweg
Vrijwilligerswerk natuur educatie IVN

Natuur is mijn grote passie. Als moeder van drie kinderen Maartje, Cato en Jelte en mijn werk als kleuterjuf, is het heerlijk ontspannen in de natuur. Hier vind ik rust, raak ik geïnspireerd en verwonderd. Ik ben 7 jaar getrouwd met mijn man Daniël. Als grote dierenvriend heb ik een paar harige kinderen: Pleuntje de teckel en sinds kort ook de cavia’s Soof en Lobke. Sinds 6 jaar zijn wij bewust energie neutraal gaan wonen.


Mijn liefde voor de natuur begon eigenlijk al in mijn kindertijd. Toen liep ik rond met een poppenwagen vol slakken, en niet alleen mijn poppenwagen zat vol, mijn gezicht ook. Ik ben altijd graag buiten en de natuur blijft me fascineren. Als moeder en juf vind ik het waardevol om kinderen respect, interesse en verwondering voor de natuur bij te brengen.


Bij IVN, Instituut voor Natuureducatie en duurzaamheid, ben ik vrijwilliger in de werkgroep Scharrelkids. In deze groep organiseren we bos- en slootexcursies voor basisschoolkinderen om hun liefde en verwondering voor de natuur te stimuleren. Deze excursies zijn een waardevolle aanvulling op het reguliere basisonderwijs.

Eerst gaf ik de excursies zelf. Thuis heb ik een kleintje van 1 jaar, excursies geven kon ik niet meer combineren met mijn moederschap. Daarom heb ik mijn rol in het vrijwilligerswerk wat aangepast, ik denk graag mee met de werkgroep.

Als moeder neem ik mijn oudste kind ook mee in het vrijwilligerswerk: samen helpen we de dierenbescherming bij de paddentrek.


Ooit las ik op een wikkel van mijn chocoladereep dat twee uur vrijwilligerswerk per week doen gelukkiger maakt. Dat zette me aan het denken, en ik wist al snel dat ik iets wilde doen met mijn passie voor natuur en dieren. Na wat zoekwerk kwam ik terecht bij IVN, waar mijn liefde voor onderwijs en de natuur samenkomen. Het bijbrengen van natuurkennis aan kinderen ligt me nauw aan het hart, en daar haal ik voldoening uit.


Wat me echt motiveert om mij vrijwilliger in te zetten, zijn het enthousiasme en de verwondering die ik bij kinderen zie wanneer ze de natuur ontdekken. Niet alle ouders hebben de tijd of interesse om hun kinderen de natuur te laten ervaren, dus ik deel graag mijn eigen passie en kennis met hen. Het is belangrijk dat kinderen leren hoe ze verantwoordelijkheid kunnen nemen voor hun omgeving en hier ook zorg voor kunnen dragen. Ik wil kinderen graag laten zien wat ze kunnen ontdekken in hun eigen tuin of op het schoolplein; er is overal leven. Als we buiten insecten vinden zijn kinderen vaak wat terughoudend, bijvoorbeeld als ze een pissebed zien. Maar door geduldig met ze te kijken en te laten zien hoe het diertje reageert, verandert angst in opwinding en verwondering. "Wow, hij rolt zich op!"


Het gedeelde enthousiasme en de verwondering die kinderen voor de natuur hebben, raken me diep. Bijvoorbeeld, tijdens een van onze bosexcursies ontdekten de kinderen een

salamander, iets wat ze nog nooit eerder hadden gezien: “de natuur is echt zo mooi!”. Het was fantastisch om de blije gezichtjes te zien! Dat moment van verwondering bevestigt voor mij dat kinderen van nature een sterke band hebben met de natuur en dat de natuur een geweldige leermeester/juf is.


Als leerkracht kan ik goed meedenken voor de werkgroep Scharrelkids, zeker wat mogelijk is binnen het basisonderwijs. In mijn werk neem ik veel mee wat ik heb geleerd in de cursussen van IVN. Ik geloof dat het belangrijk is om kinderen respect en begrip voor de natuur bij te brengen, en IVN biedt waardevolle ondersteuning hierbij. Met natuureducatie veranderd de perceptie van kinderen op natuur en dier. De “slakkenles” die ik een keer gaf is hier een mooi voorbeeld van. Ik had slakken verzameld en deze meegenomen school. Door aan de slakken te wennen, ontstond er enthousiasme. De kinderen zagen letters in de slakkensporen, er werden slakkenhuisjes gemaakt en slakkenraces gehouden. Het was geweldig om te zien hoe hun perceptie veranderde. Door mijn vrijwilligerswerk bij IVN ben ik gegroeid in mijn rol als juf. Het heeft mij gesterkt in hoe ik de natuur kan inzetten bij het leren en ontwikkelen van kinderen. 

 

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

Voor Sandra is geen vraag te gek.

Sandra Willemsen is sinds een jaar een vertrouwd gezicht bij het inloopspreekuur van Samen055 in de Stolp (de Maten). Geboren en getogen in de stad, zet ze zich met passie in als vrijwilliger. “Ik woon al mijn hele leven in Apeldoorn en nu met mijn gezin in Zonnehoeve. Vrijwilligerswerk doe ik eigenlijk al heel lang. Het hoort er voor mij een beetje bij,” vertelt Sandra. Naast haar werk had zij nog tijd om wat anders te doen. “Ik wilde ook iets structureels buitenshuis. Iets waarbij je een vast ritme hebt en ergens nodig bent,” legt ze uit. Na het lezen van een artikel over het inloopspreekuur besloot ze om contact te zoeken. Na een aantal keer meekijken, wist ze het zeker: dit was iets voor haar. Diversiteit aan vragen Het inloopspreekuur is een plek waar inwoners met al hun vragen terecht kunnen. “Sommige mensen komen heel doelgericht met een vraag, anderen lopen aarzelend binnen omdat ze ergens hebben gehoord dat ze hier geholpen kunnen worden,” vertelt Sandra. De vragen die binnenkomen zijn divers. “Van toeslagen aanvragen tot hulp bij het begrijpen van ingewikkelde brieven van allerlei instanties. Soms is het heel praktisch, zoals het aanvragen van een stadspas. Andere keren zijn de vragen meer beladen.” Sandra herinnert zich een jong gezin dat binnenkwam met een jong kind. “Ze kwamen bijna emotioneel binnen, omdat ze hun baan kwijt waren en in financiële problemen zaten. Ik vond het ontzettend moedig dat ze de stap hadden gezet om hulp te vragen. We hebben ze eerst rustig laten landen met een kopje koffie, voordat we hen verder konden helpen,” vertelt ze. “Ik heb hun toen gezegd hoe moedig en goed ik het vind dat ze zijn gekomen. Dat gevoel van erkenning geven is belangrijk.” Ondersteuning en samenwerking Als vrijwilliger hoef je niet alles zelf op te lossen. “Waar mogelijk ben je met twee vrijwilligers en samen vinden we een antwoord of kiezen we er voor de vraag door te sturen naar de achterwacht.” De achterwacht is altijd aanwezig en die kan ondersteunen. “Wij hoeven geen inhoudelijke beslissingen te nemen. Dat geeft rust. Als ik het gevoel heb dat iets buiten mijn verantwoordelijkheid valt, kan ik dat doorspelen naar de professionals van Samen055,” legt Sandra uit. “Wanneer er bijvoorbeeld ingelogd moet worden met de DIGID kom je op privacy gevoelige informatie, dit soort vragen gaan altijd naar de professional. Dat betekent echter niet dat de vrijwilligers niks kunnen doen. Integendeel. “Wij helpen mensen met het invullen van formulieren, leggen uit hoe ze kunnen inschrijven bij Woonkeus Stedendriehoek of hoe ze een stadspas kunnen activeren. Soms komt er iemand binnen met een brief die ze niet begrijpen. Dan lezen we samen de brief door. Sommige brieven zijn zó onduidelijk dat ik ze zelf drie keer moet lezen voordat ik begrijp wat er staat,” vertelt Sandra. Een luisterend oor Naast praktische hulp biedt het spreekuur ook sociale ondersteuning. “Soms komen mensen gewoon even voor een praatje. Voor sommigen van hen is dat misschien wel het enige sociale contact van de dag.” zegt Sandra. “Er is een mevrouw die regelmatig langskomt voor een kop koffie en een praatje. Ze komt vooral voor het contact. Een ander voorbeeld is van een man die steeds terugkwam met vragen over zijn bankieren-app. Op een gegeven moment merkten we dat er misschien meer aan de hand was. We hebben dit met de achterwacht besproken en uiteindelijk is er contact gelegd met een ouderenadviseur.” Waarom vrijwilliger worden? Sandra hoopt dat meer mensen zich aansluiten als vrijwilliger. “Als je het leuk vindt om in contact te komen met allerlei verschillende mensen en praktische hulp te bieden, dan is dit een hele mooie plek.” De voldoening die het werk oplevert, is groot. “Soms zie je iemand weggaan met een lach op het gezicht. Dat zijn de momenten waarop je denkt: hier doe ik het voor.” Haar boodschap aan anderen? “Als je iets zoekt waarbij je mensen verder kunt helpen, zonder dat je alles op je schouders hoeft te dragen, dan is dit ideaal. En je doet het nooit alleen. Er is altijd een achterwacht waar je op kunt terugvallen en een vrijwilligerscoördinator die zorgt voor ondersteuning, scholing en informatie over de sociale kaart van Apeldoorn” Het is gestructureerd werk: "je weet wanneer je nodig bent, het kost mij twee uurtjes per week en daarna ben ik echt klaar.”
Lees meer

Dansen met een glimlach

Inge vertelt waarom het zo leuk is om bij Pierrot te dansen.
Lees meer
Vrijwilliger scouting kinderen Apeldoorn

De kinderen een leuke dag geven en lekker buiten zijn!

Enthousiaste vrijwilligers André, Jura en Veerle vertellen waarom het zo leuk is bij Scoutingroep JJB
Lees meer