Navigatie overslaan
Apeldoorn Pakt Aan Home
  • Ik wil iets doen
  • Ik zoek vrijwilligers
  • Leren, ontwikkelen & advies
  • Contact
Account aanmakenLog in

Contact

  • Prins Willem-Alexanderlaan 1419, 7312 GA Apeldoorn, Nederland
  • [email protected]

Apeldoorn Pakt Aan

  • Ik wil iets doen
  • Ik zoek vrijwilligers
  • Leren & Ontwikkelen
  • Contact

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring

Powered by Deedmob tools (opent in een nieuw venster)

Post | augustus 2024 | 3 min lezen

“We zijn er voor iedereen die wil paardrijden, ook als je een beperking hebt. We denken altijd in oplossingen”

Paardenliefhebbers opgelet, want deze keer zijn we te gast bij de prachtige manege Pothoven in Beemte Broekland. Vast wel bekend van de paardrijlessen en de pensionstalling die zij bieden, maar wist jij ook dat hier de lessen worden verzorgd door “Stichting paardrijden gehandicapten Apeldoorn?” Deze stichting zet zich al vanaf 1981 in om ruiters met een beperking paard te laten rijden. Dit doen zij belangeloos en met veel plezier. Dit hebben wij zeker gemerkt, want niet alleen de paarden begroeten ons enthousiast, maar ook bij de vrijwilligers en ruiters zien wij het plezier dat ze hebben op de manege.


Sonja is één van de vrijwilligers die ons ontvangt. Zij loopt graag mee met de ruiters en hun paard, maar daarnaast is zij ook de coördinator die zorgt dat het paardrijden voor de vrijwilligers en deelnemers goed verloopt. Samen met haar gaan wij de manege op en krijgen we een eerste rondleiding. We lopen langs de stallen met alle paarden en pony’s waar meerdere vrijwilligers al begonnen zijn met het opzadelen van de paarden voor de verschillende ruiters. “Nu wordt dit gedaan door de vrijwilligers zonder de ruiters erbij, maar als het de ruiters lukt helpen ze bij het voorbereiden van het paard voor de les. Zo mogelijk kijken we met de ruiter wat deze zo zelfstandig mogelijk kan en wil doen en wat niet lukt daar helpen we als vrijwilligers mee. Ook tijdens de les kijken we hier naar. Zo zijn er ruiters die zelfstandig kunnen rijden en ruiters die één op één begeleid moeten worden.” Daarnaast is het paardrijden niet alleen recreatief, maar voor een aantal ruiters ook therapeutisch” vertelt Sonja.

Naast de begeleiding van vrijwilligers kan er ook doormiddel van het materiaal rekening gehouden worden met de individuele behoeften. Hiervoor neemt Sonja ons mee naar het materialenhok die speciaal door de stichting is ingericht. Stijgbeugels die, bij een mogelijke val, makkelijk uitgaan; Hulpteugels met kleuren zodat je kunt aangeven waar je de handen moet houden; Een extra stevige singel met handvatten. Van alle gemakken is voorzien zodat iedereen veilig en met plezier kan paardrijden. “We zijn er voor iedereen die wil paardrijden, dus we denken altijd in oplossingen” zegt Sonja.


Eigenaresse en instructrice Annet van Manege Pothoven verzorgt samen met de vrijwilligers van de stichting een leuke les. Tijdens de paardrijles zien we wat een plezier de ruiters en vrijwilligers hebben op de manege. Ruiter Alie grapt met de vrijwilliger, want haar paard loopt net even de andere kant op dan dat zij wil. Ook zien we Charlie voorbij rijden en zwaait enthousiast naar ons. Wat heerlijk om dit mee te maken!

“Zo zijn er op drie dagen in de week lessen. Met verschillende niveaus per groep en vrijwilligers van diverse leeftijden” vertelt Sonja. Naast dat je heerlijk met de paarden bezig bent en de ruiters blij maakt, kun je ook als vrijwilliger een eigen inbreng hebben in overleg met de instructrice. Je draagt bij aan de ontwikkeling van de rijvaardigheden van onze ruiters. Dit doen ze bijvoorbeeld door mee te denken over de invulling van de les, zoals het bedenken van oefeningen en het organiseren van spelletjes.


Na de les sluiten wij ons bezoek af. We hebben ontzettend genoten en kunnen dit vrijwilligerswerk zeker aanbevelen.

Elke week wordt er gereden op maandag, dinsdag en donderdag. Het kost je minimaal 1 tot 2 uur, maar je krijgt er veel voor terug. Het enthousiasme van de ruiters is goud waard.


Dus, paardenliefhebber, kom kennismaken en meld je aan als vrijwilliger!

Wil jij ook vrijwilliger worden bij Stichting paardrijden gehandicapten Apeldoorn? Klik hier voor alle vacatures!
Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

"Vrijwilligerswerk leert je anders te kijken"

Vrijwilligerswerk begint soms met iets dat je raakt. Iets wat je ziet op straat. Of een vraag die blijft hangen: hoe komt iemand hier terecht? Dat geldt ook voor Marianne en Alex, vrijwilligers bij Sant’Egidio Apeldoorn . Deze gemeenschap zet zich in voor mensen die leven in armoede of dakloosheid. Niet op afstand, maar dichtbij. In Apeldoorn gebeurt dat onder andere bij de Franciscustafel, waar elke maandagavond een warme maaltijd wordt geserveerd, en in de kledingbank, waar mensen terechtkunnen voor kleding en basisbenodigdheden. Dan wordt het ineens echt Voor Alex begon het met beelden op het nieuws. Oorlog in Oekraïne, onrust in Iran, mensen op de vlucht. “Je ziet dat op televisie,” zegt hij, “maar een paar weken later staan hier mensen in de kledingbank.” In de kledingbank ontmoet hij mensen uit heel verschillende situaties. Ook bij de Franciscustafel draait het niet alleen om een maaltijd, maar om ontmoeting. “Je ziet de mens achter het verhaal,” zegt hij. “En dat verandert hoe je kijkt.” Niet oordelen “Wat je hier leert, is om niet te oordelen,” zegt Marianne. “Je weet nooit het hele verhaal van iemand.” Dat merkt ze in de praktijk bij de kledingbank. Zo kwam er iemand kleding ophalen die er verzorgd uitzag en met een nette auto kwam aanrijden. “Heel even denk je iets,” zegt ze. “Tot ik hoorde dat die auto zijn huis was.” Voor Marianne laat dat zien hoe snel je je kunt vergissen als je alleen naar de buitenkant kijkt. “Ik wil dat mijn kleinzoon leert kijken met aandacht, niet met afstand.” Meedoen in Apeldoorn Wat Marianne en Alex delen, is dat vrijwilligerswerk niet alleen iets betekent voor een ander, maar ook voor henzelf. “Je gaat anders kijken,” zegt Alex. “Je oordeelt minder snel,” vult Marianne aan. Ook onder vrijwilligers is er verbondenheid. Je doet het samen, leert elkaar kennen en kunt op elkaar terugvallen. “Iedereen kiest ervoor om hier te zijn en dat voel je,” vertelt Marianne. Dat is precies wat Sant’Egidio laat zien: het begint met zien, en gaat verder in er zijn voor elkaar. Voor de mensen die binnenlopen, maar ook voor elkaar als vrijwilligers. Wil jij ook iets betekenen voor mensen in Apeldoorn? Sant’Egidio is regelmatig op zoek naar vrijwilligers voor onder andere de kledingbank en de Franciscustafel. Een paar uur van jouw tijd kan al een groot verschil maken.
Lees meer

"Het mooiste is om de ander er weer bij te laten horen"

Het is als de dag van gisteren; op een koude ochtend kwam Jan fietsend een man tegen die met twee zware boodschappentassen liep. Geïnteresseerd stapte hij op de man af en vroeg hem hoe het ging. De man vertelde dat hij dakloos was en de hele nacht in de ijskoude buitenlucht had gelegen. Jan besloot direct een kop koffie voor hem te halen om hem een hart onder de riem te steken. Toen hij terugkwam, was de man helaas al verdwenen. Maar dit was wel het moment waarop Jan besloot: "Ik wil voor deze mensen iets betekenen." Inmiddels is Jan (op de foto links) al ruim drie jaar vrijwilliger bij inloophuis De Herberg in Apeldoorn. Wat hij het mooiste vindt aan zijn werk? "Dat ik mensen het gevoel kan geven dat ze erbij horen." Voor Jan draait vrijwilligerswerk om gelijkwaardigheid: om zijn medemens in woord en daad te laten merken dat ook zij meetellen. Vooral de band met de bezoekers van het inloophuis waardeert Jan enorm. In zijn voormalige werk als kaasboer was hij gewend om veel contact met mensen te hebben. Daardoor weet hij hoe belangrijk het is om oprechte aandacht te geven en een eerlijke, authentieke band op te bouwen. Tegen iemand die vrijwilligerswerk overweegt, wil Jan graag zeggen: " Je weet niet wat je mist. Juist de kleine gebaren maken het werk zo bijzonder. Een luisterend oor, een gesprek of een kop koffie kan voor iemand veel betekenen. Hoe mooi is het, om elkaar niet alleen te begrijpen, maar ook echt te verstaan?" Wil jij ook mensen laten voelen dat ze erbij horen? De Herberg zoekt regelmatig betrokken vrijwilligers. Bekijk de pagina van De Herberg voor vacatures en ontdek hoe jij het verschil kunt maken voor inwoners van Apeldoorn.
Lees meer

“Vooral de gezelligheid binnen de vereniging is veel waard!”

Al 33 jaar is Jeannette Metsemakers lid van Tennis- en Padelvereniging Sprenkelaar in Apeldoorn. In al die jaren heeft ze verschillende rollen gehad binnen de vereniging. Ze stopte vroeg met werken en toen enkele jaren geleden de zorg voor haar kleinkinderen wat minder werd, kwam er ruimte voor iets nieuws. Die kans diende zich aan toen de voorzitter haar vroeg of ze een nieuwe groep op wilde richten speciaal voor 55-plussers: OldStars tennis. Samen met Inte Wassenaar ging Jeannette dit avontuur aan. OldStars werd vanaf de grond opgebouwd. “Echt alles hebben we samen opgezet,” vertelt ze. “We zijn gestart met een groep van 4 personen en later hebben we hulp gekregen van begeleiders en sponsoren. Iedereen bracht zijn eigen ideeën en kwaliteiten mee. Dat maakte het niet alleen makkelijk, maar vooral heel gezellig. Je kunt altijd met elkaar sparren als je ergens niet uitkomt.” OldStars bij TC Sprenkelaar Bij TC Sprenkelaar kunnen 55-plussers op een verantwoorde én gezellige manier in beweging blijven dankzij OldStars tennis. De trainingen starten met een uitgebreide warming-up, gevolgd door tennisoefeningen die gericht zijn op coördinatie en motoriek. De lessen worden gegeven door een professionele trainer en er zijn inmiddels al 2 groepen van meer dan 20 personen. Het gaat niet om presteren, maar om lekker bewegen en samen plezier maken. Jeannette is inmiddels al vijf jaar betrokken bij OldStars en in die tijd is er een hechte groep ontstaan. “We doen ook veel buiten de vereniging om,” vertelt ze. “We gaan samen wandelen, bezoeken voorstellingen in Orpheus en ondernemen allerlei leuke activiteiten. Die gezelligheid is heel veel waard!” Wat levert vrijwilligerswerk je op? “Ik heb nog nooit zoveel complimenten gekregen,” zegt Jeannette lachend. “Ik krijg heel veel waardering vanuit de club, omdat alles rondom OldStars zo goed loopt. Dat voelt heel fijn.” Hoewel organiseren haar altijd al lag, heeft ze zichzelf ook verder ontwikkeld. “Ik heb geleerd om knopen door te hakken, voor grotere groepen te spreken en uit mijn comfortzone te stappen. Ook schakel je met verschillende organisaties, die soms andere belangen hebben. Dat is leerzaam en houdt je scherp.” Tegen mensen die twijfelen, zegt Jeannette: “Als je er zelf voor open staat, levert vrijwilligerswerk je enorm veel sociale contacten op. Niet alleen binnen de vereniging, maar ook daarbuiten. Je onderneemt samen dingen en leert steeds nieuwe mensen kennen.” Waarom vrijwilliger zijn bij TC Sprenkelaar zo leuk is Wat het vrijwilligerswerk bij TC Sprenkelaar voor Jeannette extra bijzonder maakt, is de warme sfeer. “Mensen worden met elkaar in contact gebracht en alles is goed geregeld. Er is een jaarlijkse barbecueavond, je krijgt als vrijwilliger een deel van je contributie vergoed en je voelt je echt gewaardeerd.” Daarnaast is er aandacht voor nieuwe leden en vrijwilligers. Zo organiseert de ‘warm-bad-commissie’ ieder jaar een avond voor nieuwe leden en vrijwilligers. Met een knipoog voegt Jeannete toe: “En er is altijd wel iemand achter de bar, al kunnen we daar nog best wat extra hulp gebruiken!” Voor Jeannette is vrijwilligerswerk bij TC Sprenkelaar niet alleen zinvol, maar vooral leuk. “Je doet het samen. En dat maakt het iedere keer weer de moeite waard.” Meer weten over vrijwilligerswerk bij TC Sprenkelaar? Kijk dan op hun website!
Lees meer