Post | september 2026 | Vrijwilligersverhalen | 3 min lezen
"Samen kun je ontzettend mooie dingen mogelijk maken"
Voor zijn werk als ict’er heeft Louis Op den Brouw dagelijks contact met collega’s over de hele wereld. Maar juist naast zijn werk vond hij de ontmoetingen waar hij het meest blij van wordt. Bij zwem- en waterpolovereniging Aquapoldro groeide hij van sporter uit tot trainer en uiteindelijk voorzitter.
"Mijn collega’s in India vinden het niet zo interessant dat ik afgelopen weekend op Rock Werchter ben geweest," zegt Louis lachend. "Dat soort verhalen deel ik liever met mensen die ik ken vanuit de vereniging. Daar leer je elkaar echt kennen."
Die sociale kant is voor hem misschien wel de grootste opbrengst van vrijwilligerswerk. “Bij de vereniging gaat het niet alleen om de sport, maar het is ook een plek waar mensen elkaar ontmoeten, samen activiteiten organiseren en vriendschappen opbouwen.”
Opnieuw het zwembad in
Dertien jaar geleden begon het voor Louis eigenlijk heel vanzelfsprekend. Zijn kinderen volgden zwemles en terwijl zij in het water lagen, besloot Louis zelf ook weer te gaan zwemmen. Het waterpolo, dat jarenlang op een lager pitje had gestaan, begon weer te kriebelen. Een ouder van een klasgenoot van de oudste, die actief was bij Aquapoldro, nodigde hem uit om een training mee te doen. "Na die eerste training was ik eigenlijk meteen weer verkocht."
Wat begon als weer sporten, groeide langzaam uit tot een steeds grotere betrokkenheid bij de vereniging.
Van sporter naar vrijwilliger
Vrijwilligerswerk kreeg Louis van huis uit mee. Zijn vader was jarenlang actief als bestuurder bij verschillende verenigingen. Wat bij Louis begon bij zelf weer sporten, groeide uit tot jarenlange betrokkenheid bij Aquapoldro. "Je rolt er eigenlijk vanzelf in. Eerst help je mee bij een activiteit, daarna geef je een keer training en voor je het weet krijg je meer verantwoordelijkheden."
Ook binnen Aquapoldro ziet hij dat betrokkenheid vaak van generatie op generatie wordt doorgegeven. “Je ziet ouders die zich inzetten voor de vereniging en vervolgens kinderen die later ook trainer worden of activiteiten gaan organiseren. Soms zie je zelfs drie generaties rondlopen. Dat is mooi om te zien,’’ zegt Louis.
Inmiddels is Louis voorzitter van Aquapoldro. Hij overlegt met trainers en commissies, denkt mee over de toekomst van de vereniging en vertegenwoordigt de club in gesprekken met de gemeente, bijvoorbeeld over de plannen voor een nieuw zwembad in Apeldoorn. Daarnaast geeft hij nog steeds training en zet hij zich in voor evenementen binnen de vereniging. "Voor veel taken zijn commissies, maar uiteindelijk moet iemand het overzicht houden en zorgen dat alles bij elkaar komt."
Kinderen zien groeien
Naast zijn bestuurswerk blijft Louis ook training geven. Juist dat directe contact met de jeugd vindt hij waardevol. "Je ziet kinderen groeien. Niet alleen technisch, maar ook als team. Ze leren samenwerken, verantwoordelijkheid nemen en vertrouwen op elkaar. Dat proces meemaken blijft bijzonder."
Jarenlang coachte hij het team van zijn zoon. Hij zag hoe een groep enthousiaste tieners uitgroeide tot een hecht team dat elkaar niet alleen in het water, maar ook daarbuiten wist te vinden.
Samen maak je het mogelijk
Als hem wordt gevraagd waar hij het meest trots op is, begint Louis niet over zichzelf. Hij vertelt liever over wat de vereniging samen voor elkaar krijgt.
Zoals het jaarlijkse waterpolotoernooi in het Boschbad, dat dit jaar voor de vijftigste keer wordt georganiseerd en waar honderden sporters, vrijwilligers en bezoekers samenkomen. Of de gesprekken met de gemeente, waarbij Aquapoldro mag meedenken over het nieuwe zwembad. "We worden serieus genomen in die plannen. Dat we namens onze leden kunnen meedenken over de toekomst van de zwemsport in Apeldoorn, daar ben ik trots op."
Vrijwilligers zijn de bouwstenen
Volgens Louis draait een vereniging uiteindelijk op mensen die bereid zijn iets extra's te doen. "Vrijwilligers zijn de bouwstenen van een vereniging. Zonder trainers, commissieleden en ouders die af en toe de handen uit de mouwen steken, wordt het heel lastig."
Daarom vindt hij het belangrijk dat vrijwilligers zich gezien voelen. Een bedankje, een schouderklopje of een gezamenlijke barbecue aan het einde van het seizoen kan volgens hem al een groot verschil maken.
Gewoon beginnen
Voor mensen die twijfelen of vrijwilligerswerk iets voor hen is, heeft Louis een eenvoudig advies: "Begin gewoon klein. Help een keer mee bij een training, een activiteit of een toernooi. Dan merk je vanzelf hoeveel plezier en voldoening het geeft."
Zelf had hij nooit verwacht dat een training tijdens de zwemles van zijn kinderen zou uitgroeien tot jarenlang vrijwilligerswerk.
"Als iedereen een klein beetje bijdraagt, kun je samen ontzettend mooie dingen mogelijk maken. En ondertussen levert het jezelf ook veel op: je ontmoet nieuwe mensen, bouwt vriendschappen op en maakt deel uit van iets waar heel veel anderen plezier aan beleven."
Gerelateerde blogposts
Martina zet stappen vooruit bij ontmoetingsplek De Graanhof
Skaten is niet voor even, skaten is voor het leven!
