Ahlam helpt Tine en Wim met kleine klusjes en zij helpen mij met het leren van de Nederlandse taal.

Al 33 jaar is Jeannette Metsemakers lid van Tennis- en Padelvereniging Sprenkelaar in Apeldoorn. In al die jaren heeft ze verschillende rollen gehad binnen de vereniging. Ze stopte vroeg met werken en toen enkele jaren geleden de zorg voor haar kleinkinderen wat minder werd, kwam er ruimte voor iets nieuws. Die kans diende zich aan toen de voorzitter haar vroeg of ze een nieuwe groep op wilde richten speciaal voor 55-plussers: OldStars tennis. Samen met Inte Wassenaar ging Jeannette dit avontuur aan. OldStars werd vanaf de grond opgebouwd. “Echt alles hebben we samen opgezet,” vertelt ze. “We zijn gestart met een groep van 4 personen en later hebben we hulp gekregen van begeleiders en sponsoren. Iedereen bracht zijn eigen ideeën en kwaliteiten mee. Dat maakte het niet alleen makkelijk, maar vooral heel gezellig. Je kunt altijd met elkaar sparren als je ergens niet uitkomt.” OldStars bij TC Sprenkelaar Bij TC Sprenkelaar kunnen 55-plussers op een verantwoorde én gezellige manier in beweging blijven dankzij OldStars tennis. De trainingen starten met een uitgebreide warming-up, gevolgd door tennisoefeningen die gericht zijn op coördinatie en motoriek. De lessen worden gegeven door een professionele trainer en er zijn inmiddels al 2 groepen van meer dan 20 personen. Het gaat niet om presteren, maar om lekker bewegen en samen plezier maken. Jeannette is inmiddels al vijf jaar betrokken bij OldStars en in die tijd is er een hechte groep ontstaan. “We doen ook veel buiten de vereniging om,” vertelt ze. “We gaan samen wandelen, bezoeken voorstellingen in Orpheus en ondernemen allerlei leuke activiteiten. Die gezelligheid is heel veel waard!” Wat levert vrijwilligerswerk je op? “Ik heb nog nooit zoveel complimenten gekregen,” zegt Jeannette lachend. “Ik krijg heel veel waardering vanuit de club, omdat alles rondom OldStars zo goed loopt. Dat voelt heel fijn.” Hoewel organiseren haar altijd al lag, heeft ze zichzelf ook verder ontwikkeld. “Ik heb geleerd om knopen door te hakken, voor grotere groepen te spreken en uit mijn comfortzone te stappen. Ook schakel je met verschillende organisaties, die soms andere belangen hebben. Dat is leerzaam en houdt je scherp.” Tegen mensen die twijfelen, zegt Jeannette: “Als je er zelf voor open staat, levert vrijwilligerswerk je enorm veel sociale contacten op. Niet alleen binnen de vereniging, maar ook daarbuiten. Je onderneemt samen dingen en leert steeds nieuwe mensen kennen.” Waarom vrijwilliger zijn bij TC Sprenkelaar zo leuk is Wat het vrijwilligerswerk bij TC Sprenkelaar voor Jeannette extra bijzonder maakt, is de warme sfeer. “Mensen worden met elkaar in contact gebracht en alles is goed geregeld. Er is een jaarlijkse barbecueavond, je krijgt als vrijwilliger een deel van je contributie vergoed en je voelt je echt gewaardeerd.” Daarnaast is er aandacht voor nieuwe leden en vrijwilligers. Zo organiseert de ‘warm-bad-commissie’ ieder jaar een avond voor nieuwe leden en vrijwilligers. Met een knipoog voegt Jeannete toe: “En er is altijd wel iemand achter de bar, al kunnen we daar nog best wat extra hulp gebruiken!” Voor Jeannette is vrijwilligerswerk bij TC Sprenkelaar niet alleen zinvol, maar vooral leuk. “Je doet het samen. En dat maakt het iedere keer weer de moeite waard.” Meer weten over vrijwilligerswerk bij TC Sprenkelaar? Kijk dan op hun website!

Midden in het centrum van Apeldoorn ligt Moestuin Havenpark: een groene oase en ontmoetingsplek in de buurt. Vrijwilligers onderhouden er samen de tuin, buurtbewoners brengen hun compost en binnen is altijd ruimte voor een praatje aan de keukentafel. Kinderen ontdekken het zelf Na een geslaagde pilot vorig najaar starten Arlette Kroon en Marie-Thérèse van Gool dit jaar met het educatieve programma Expeditie Moestuin: vier workshops waarin kinderen op een speelse manier kennismaken met de moestuin. “Het gaat ons er niet om dat kinderen precies onthouden hoe iets heet,” vertelt Arlette. “We geven ze juist ruimte om nieuwsgierig te zijn. Dat ze zelf kijken, voelen, ruiken, proeven en ontdekken wat er allemaal leeft en groeit.” Van zaadje tot oogst Tijdens de expeditie leren kinderen waar eten vandaan komt, hoe een zaadje uitgroeit tot een plant en wat planten nodig hebben om te groeien. Marie-Thérèse: “Kinderen zien hier dat compost van buurtbewoners wordt gebruikt in de tuin. Zo leren ze dat alles met elkaar verbonden is.” Ook insecten spelen een grote rol. “Soms vinden kinderen dat in het begin spannend,” zegt Marie-Thérèse. “Maar als ze eenmaal bezig zijn, zie je die verwondering ontstaan. Dan willen ze alles weten.” Arlette vult aan: “En wij leren daar zelf ook weer van. Het is echt een wisselwerking.” Samen maken we de expeditie mogelijk De Expeditie Moestuin wordt begeleid door meerdere vrijwilligers. “We willen het samen doen,” vertelt Arlette. “Zodat het altijd door kan gaan. Je kunt je aanmelden voor de hele expeditie of voor een thema. Het belangrijkste is dat we er met elkaar voor de kinderen zijn.” De moestuinexpeditie is nog in opbouw, maar de basis is duidelijk: een plek waar kinderen leren door te doen. Zoals Arlette het samenvat: “ Wij begeleiden, maar het ontdekken doen de kinderen zelf.” Wil je zelf ervaren hoe het is om deel uit te maken van deze groene ontmoetingsplek en samen met kinderen ontdekken hoe leuk tuinieren kan zijn? Kijk hier wat jij kunt betekenen. Ervaring is niet nodig, die doe je op tijdens het samenwerken. Je bent van harte welkom om eerst kennis te maken en samen te ontdekken wat bij jou past. Foto: Arlette Kroon

Als scheidingsbuddy kom je vaak in beeld op het moment dat iemands leven op z’n kop staat. Letty werd gekoppeld aan Marit, die midden in haar scheiding zat. “Er speelde zoveel tegelijk,” vertelt Letty. “Het belangrijkste was dat ze haar verhaal kwijt kon. Ik gaf suggesties, maar zíj zette de stappen. Dat is precies de bedoeling: ontdekken dat de kracht al in haar zit.”